ചന്നം പിന്നം പൊഴിയും മഴയിലൂടെ ,
മുന്നോട്ടു പായുന്ന ബസ്സെന്ന ശകടം.
മുന്നിരയിലെ സീറ്റിലൊന്നില്,
രണ്ടു വനിതാരത്നങ്ങള്ക്ക് നടുവിലായ് ഞാനും.
പുറമേ ആഹാ കാഴ്ചകള് മനോഹരം,
പച്ചപ്പാല് നിറഞ്ഞ വഴിയോരദൃശ്യം.
മാവും പ്ലാവും നെല്ലിയും തെങ്ങും,
കൊന്നയും കവുങ്ങുമൊക്കെ ശുഷ്ക്ക ദൃശ്യം.
ഉണ്ടുണ്ട് വഴി നീളെ റബ്ബറിന് മരങ്ങള്,
മതിയല്ലോ കാശ് കിലുക്കാന് വേറൊന്നെന്തിന്.
കാര്ഷികവിളയില് പ്രധാനി ഇവനെത്രേ,
വില്ക്കുമ്പോള് കയ്യില് കിട്ടുന്ന വിലയിലും മിടുക്കന്.
കണ്ണൊന്ന് ചിമ്മി അടഞ്ഞു പോയ നേരത്ത് ,
ശകടമൊന്നു ചാടി തുള്ളിക്കളിച്ചു.
എല്ലും മാംസവും വേര്പെട്ട് പോയപോല്,
തോന്നീ പെട്ടെന്ന് നല്ലൊരു വേദന.
അമ്യൂസ്മെന്റ് പാര്ക്കുകളില് പോകാതെ പോലും,
ആസ്വദിക്കാം നമുക്കിന്ന് ബമ്പര് റൈടുകള്.
ഹാ ഹാ എന്തെന്തു സുഖമാണിതൊക്കെ,
എന്നാലും ആവശ്യക്കാരന് ഔചിത്യമുണ്ടാകുമോ?
Wednesday, May 29, 2013
തുമ്പീ;
By:
mind waverings
On: 10:16 PM
തുമ്പീ;
എനിക്കറിയില്ലാ,
എവിടെ നിന്നാണ് നീ വന്നതെന്നും,
എവിടേയ്ക്കാണ് പറക്കുന്നതെന്നും.
ഒന്ന് മാത്രമറിയാം;
നീ അണഞ്ഞത് മൃതമായ മോഹങ്ങളെ ഉണര്ത്തുവാനും,
പോകുന്നത് ആ മോഹങ്ങളെ ഹനിച്ച് കൊണ്ടുമാണെന്ന്.
തടയില്ല;
നീ പറന്നോളൂ,എത്താവുന്ന ഉയരത്തോളം,
കണ്ടു ഞാനിരുന്നുകൊള്ളാം നിശബ്ദയായ്.
അറിയാം;
എനിക്ക് നിന്നെ തടുക്കുവാനും,
ബലമായ് കല്ലെടുപ്പിക്കുവാനും കഴിയില്ലെന്ന്.
കാത്തിരിക്കാം;
വെറുതെയാണെന്നറിയാമെങ്കിലും ,
എന്നോ മടങ്ങിവരവ് ഉണ്ടാകുമെന്ന് നിനച്ച്.
ഓര്മ്മകള്;
എന്നെന്നുമുണ്ടാകും,
ആയുസ്സ് എണ്ണം തികക്കും വരെ!!!
എനിക്കറിയില്ലാ,
എവിടെ നിന്നാണ് നീ വന്നതെന്നും,
എവിടേയ്ക്കാണ് പറക്കുന്നതെന്നും.
ഒന്ന് മാത്രമറിയാം;
നീ അണഞ്ഞത് മൃതമായ മോഹങ്ങളെ ഉണര്ത്തുവാനും,
പോകുന്നത് ആ മോഹങ്ങളെ ഹനിച്ച് കൊണ്ടുമാണെന്ന്.
തടയില്ല;
നീ പറന്നോളൂ,എത്താവുന്ന ഉയരത്തോളം,
കണ്ടു ഞാനിരുന്നുകൊള്ളാം നിശബ്ദയായ്.
അറിയാം;
എനിക്ക് നിന്നെ തടുക്കുവാനും,
ബലമായ് കല്ലെടുപ്പിക്കുവാനും കഴിയില്ലെന്ന്.
കാത്തിരിക്കാം;
വെറുതെയാണെന്നറിയാമെങ്കിലും
എന്നോ മടങ്ങിവരവ് ഉണ്ടാകുമെന്ന് നിനച്ച്.
ഓര്മ്മകള്;
എന്നെന്നുമുണ്ടാകും,
ആയുസ്സ് എണ്ണം തികക്കും വരെ!!!
മകളേ,മാപ്പേകുക നീ
By:
mind waverings
On: 10:15 PM
മകളേ ;മാപ്പേകുക നീ,
കാട്ടാളന്മാർ പിച്ചി ചീന്തിയ,
നിന്റെ നിഷ്കളങ്കതയെ,
സംരക്ഷിക്കാൻ ആകാതിരുന്നതിന്.
വെട്ടി അരിയുക നീ തന്നെ;
ആ കൈകളെ.
നിന്നിലെ മൊട്ടായ സ്ത്രീത്വത്തെ,
തല്ലി ക്കൊഴിച്ചതിന്.
കുത്തിക്കീറുക ആ കണ്ണുകളെ,
വർണ്ണങ്ങൾ കണ്ട് രസിച്ച,
കുപ്പിവളകളെ സ്നേഹിച്ച ബാല്യത്തിലേയ്ക്ക്,
കാമകണ്ണ് തുറിച്ചവരെ.
മറക്കാനാകുമോ നിനക്കെന്നെങ്കിലും,
നിന്നിലെയ്ക്ക് പുരുഷത്വത്തിന്റെ,
നാറുന്ന ഖഡ്ഗം ആഴ്ത്തിയവരെ,
ബാല്യകൌമാരങ്ങളെ തീച്ചൂളയിൽ കരിച്ചവരെ ?
കാട്ടാളന്മാർ പിച്ചി ചീന്തിയ,
നിന്റെ നിഷ്കളങ്കതയെ,
സംരക്ഷിക്കാൻ ആകാതിരുന്നതിന്.
വെട്ടി അരിയുക നീ തന്നെ;
ആ കൈകളെ.
നിന്നിലെ മൊട്ടായ സ്ത്രീത്വത്തെ,
തല്ലി ക്കൊഴിച്ചതിന്.
കുത്തിക്കീറുക ആ കണ്ണുകളെ,
വർണ്ണങ്ങൾ കണ്ട് രസിച്ച,
കുപ്പിവളകളെ സ്നേഹിച്ച ബാല്യത്തിലേയ്ക്ക്,
കാമകണ്ണ് തുറിച്ചവരെ.
മറക്കാനാകുമോ നിനക്കെന്നെങ്കിലും,
നിന്നിലെയ്ക്ക് പുരുഷത്വത്തിന്റെ,
നാറുന്ന ഖഡ്ഗം ആഴ്ത്തിയവരെ,
ബാല്യകൌമാരങ്ങളെ തീച്ചൂളയിൽ കരിച്ചവരെ ?
Subscribe to:
Posts (Atom)